Het is al meer dan een jaar geleden dat ik mijn laatste logje heb geplaatst. Ik ben al tijden niet meer op weblog geweest en ik heb het totaal niet gemist. Ik moest zelfs kijken hoe ik op mijn eigen beheerpagina kon komen.

Door drukke omstandigheden, hectische familiegebeurtenissen, nieuwe hobbies, nieuwe kennissen etc was de animo om te loggen niet meer aanwezig. Maar geen zorgen, het gaat goed met mij!
Sinds november 2008 ben ik zelfs bestuursvoorzitter van de afdeling van onze partij. Dat brengt ook weer taken en verantwoordelijkheid met zich mee. En ook dat kost tijd.
Er is veel veranderd het laatste 1,5 jaar. Soms zelfs een beetje te snel naar mijn idee. Maar dat komt vanzelf weer goed. 

Mijn weblog -of wat daar van over is- is er dus nog. Mogelijk laat ik hem zo staan, mogelijk haal ik hem straks off line. Webloggen is iig niet datgene waar ik mij op dit moment mee bezig wil houden. Het is tijd voor nieuwe dingen. Vervelen die ik mij nooit.
Maar je weet het nooit. Dingen veranderen nu eenmaal. Net als mensen.

Bedankt voor het lezen van mijn weblogje.
Ik wens jullie veel plezier in logland en tot ziens…!!!!

Groeten, WB 

Normaal bezoek ik nooit de open dag van mijn cluppie, maar dit jaar was een uitzondering. Speciaal vanwege het 100 jarige jublileum werd het dit jaar op 19 juli gehouden. Ondanks dat het weer in het begin van de middag niet echt mee zat was de jubileumdag erg gezellig. Ook dit jaar was er weer van alles te doen in en rondom de Kuip zodat het een echte familiedag is.
Feyenoord vriend Bert zit in hetzelfde vak als ik en komt ook uit dezelfde woonplaats. We reizen meestal samen naar de Kuip en weer naar huis. Voor deze gelegenheid lieten we ons vereeuwigen op een historisch moment van ons cluppie. Zo bleek ik ineens met de Europacup op de Coolsingel te staan met de selectie van 1970.

Leuk om oud Feyenoord met oude bekenden van toen weer eens in actie te zien. JHet zou leuk geweest zijn om Peter Houtman nog eens te zien scoren na zoveel jaren. Dat lukt net niet hoewel hij er 2 keer heel dicht bij was. Peter was in zijn jaren mijn held. Vooral het winnende doelpunt in de bekerfinale tegen Fortuna Sittard en met name de wijze waarop dat gescoord werd herinner ik mij nog goed. Zo scoor je slechts één keer in je leven.

Ook leuk dat Jon Dahl Tomasson weer terug is in de Kuip. Behalve een goede speler vooral een heel sympathieke jongen.
Vanwege het 100 jarig jublileum waren er veel oud spelers aanwezig. Feyenoorder blijf je immers voor het leven.

Elk jaar wordt er een BN-er met Feyenoord hart verkozen als officieel Feyenoord ambassadeur. Omdat dit een speciaal jaar is werd er ook een speciaal persoon gezocht. En wie kon er beter worden uitgekozen dan Gerard Meijer? Gerard werkt al sinds 1959 (!!) als masseur/verzorger in dienst van de club. Hij begint dit jaar aan zijn 50 (en laatste?) seizoen. Gerard is een clubicoon, elke supporter kent hem. Bovendien is Gerard vaak de vertrouwenspersoon binnen de club. Gerard weet alles, maar lult nooit iets door. En dat weten de spelers. Gerard werd dan ook met recht benoemdals ambassadeur voor het leven.

Na deze jubileumdag is de viering van het 100 jarig bestaan nog lang niet voorbij. Zo is er o.a. nog het jubileumtournooi en het absolute hoogtepunt: het feest van de eeuw.
Dat laatste belooft een spectakel te worden met liefst 80 artiesten met een podium van 60  meter dat samen met licht en geluid liefst 7 ton kost. Er zijn contacten geweest met internationale toppers. Joe Cocker en Rod Stewart wilden zich echter niet schikken in een bijrol, want het moet vooral een Feyenoord feest worden. Toch is het de organisator gelukt een grote artiest uit de V.S. te contracteren. Al word de naam nog geheim gehouden.
Het belooft een heel bijzonder avond te worden met speciale arangementen. Ik ben benieuwd.

Bert en ik liepen Bert Konterman nog tegen het lijf bij het Maasgebouw en een stukje verder stonden we zelfs oog in oog met Ove Kindvall (in t Zweeds uitgesproken als Oewe Tsjindwal).

Ove spreekt al al die jaren nog steeds goed verstaanbaar Nederlands.
Of hij nu in Rotterdam rond loopt of ergens uit een taxi in Milaan stapt, Ove word overal en altijd herkend door supporters die vaak niet eens geboren waren toen hij het meest belangrijke doelpunt uit een eeuw lang Feyenoord scoorde. En steeds weer wordt hij door hen herinnert aan dat ene doelpunt op de 6e mei 1970 in het San Siro stadion.

Ove ondergaat het met een lach en neemt altijd tijd voor de fans. Hij komt nog regelmatig in Rotterdam waar hij veel vrienden heeft en bij de club waar hij zijn grootste succesen vierde. Hij volgt zijn club nog steeds en is altijd op de hoogte. Feyenoord en Kindvall zijn eeuwig aan elkaar verbonden. Als de man van het meest belangrijke/historische moment in de clubgeschiedenis was hij ook de juiste man om de eerste exemplaren van het officieële jubileumboek uit te mogen reiken.

Thuis gekomen bleek er een pakje bij de buren te zijn afgegeven: het Feyenoord Jubileumboek was al binnen. Het boek heeft het formaat van een dik telefoonboek, weegt liefst 4,5 kg en kon idd niet door de brievenbus.

Vandaag, 19 juli,  is het precies 100 jaar geleden dat de voetbalclub Feyenoord werd opgericht. Al was dat toen nog onder de naam van Wilhelmina dat al spoedig veranderd werd in HFC en later in Celeritas.
Na promotie naar een hogere klasse bleek er al een club met die naam ingeschreven te staan. Vanaf 1912 werd de naam daarom veranderd in Feijenoord. Destijds inderdaad nog met "ij". De naam Feyenoord werd behouden, al veranderde de naam soms wel iets van samenstelling en schrijfwijze (RV Feijenoord, RV&AV Feijenoord, sportclub Feijenoord, Stichting Feyenoord, Feyenoord Rotterdam). Bij een andere naam hoorde ook een nieuw tenue: rood/wit shirt met zwarte broek.

Wat betreft clubkleuren, geschiedenis en annecdotes zou ik pagina’s vol kunnen schrijven maar dat zal ik jullie hier besparen.
Vandaag viert mijn cluppie het 100 jarig jubileum in eigen stadion. Als houder van een gouden seizoenkaart ben ik vandaag verzekerd van toegang. Want vol=vol vandaag.

Naast deze Jubileumdag zijn en waren er dit jaar talloze evenementen, tentoonstellingen, uitvoeringen, feestelijkheden etc. Te veel om op te noemen.
Een dezer dagen zal ook het super dikke Jubileumboek wel op de deurmat ploffen. Hoewel… het is zo dik dat het ws niet door de brievenbus kan. Ook de komende maanden zijn er nog volop evenementen rondom het 100 jarig jubileum.

Vandaag dus een feestje een de Kuip. 

De eerste 3 weken van mijn vakantie zitten er al weer op. En ik heb nu nog één week te gaan.
Toch is het geen echte vakantie. Ik heb het nl drukker dan ooit met allerlei dingen! Privé en thuis valt er een hoop te doen. Eigenlijk heb ik dus gewoon een doe-vakantie. Tijd om lekker in de tuin te zitten heb ik helaas niet.
De "vakantie" begon al met een tandartsbezoek en een paar vergaderingen / overleg over de 1e bestuursrapportage van het college en de inzet voor de algemene politieke beschouwingen. Bij het openbaar fractieberaad bleek onze vaste notulist afwezig te zijn. Omdat er toch iemand moet notuleren werd ik maar aangewezen als vrijwilliger. Dus die notulen moet ik ook nog uitwerken voor het verslag in de eerstvolgende Democrant. Al is notuleren niet mijn sterkste kant.

Ook heb ik nog 2 maandagavonden op herhalingstraining gehad voor de BHV. Elk jaar moet de stof worden herhaald en geoefend waardoor je BHV pasje weer met een jaar kan worden verlengd. Een avond EHBO / reanimatie en de 2e avond brandbestrijding. Het bluswerk blijft natuurlijk wel het leukste deel van de cursus.

Tijdens mijn vakantie heb ik ook regelmatig contact gehad met mijn secretaris van de ondernemingsraad op het werk. Er zijn momenteel veranderingen gaande die op enkele afdelingen behoorlijk wat impact hebben. Helaas valt het net in de vakantieperiode. Maar met e-mail en sms contact blijf ik als voorzitter toch op de hoogte en hebben we toch overleg. Zo zijn er namens de OR 2 persberichtjes opgesteld richting directie en personeel. En na de vakantie als iedereen weer aanwezig is op het werk hebben we een extra spoedoverleg met de OR.

Dit weekend merkte ik ineens dat mijn achterdeur wat moeilijk open ging. Nadere bestudering leverde beschadigingen op aan mijn deur en kozijn. Een mislukte inbraakpoging dus!! Gelukkig zijn ze niet binnen kunnen komen door de grendel aan de binnenkant van de deur.
De schade viel op zich mee. Met een hamer heb ik de sluitplaat bij het kozijn weer recht geslagen zodat mijn deur weer goed open en dicht kan. Verder is alleen het houtwerk rondom het slot beschadigd. En de gemeente komt dit jaar nog een keer langs voor het schilderwerk.

Nu vraag ik mij af of ik deze inbraak poging moet melden bij de politie. Volgens mij kunnen ze er niet veel aan doen. En ik heb eigenlijk geen tijd en zin om bij het politieburo langs te gaan.
Door veranderde omstandigheden heb ik deze week ook wat afspraken moeten verschuiven. De kapper en de test op de sportschool bv. Zelfs in deze "vakantie" kom ik tijd tekort. En in de tijd die ik wel over houd probeer ik toch wat rust te pakken. De laatste tijd heb ik nl nogal wat spanningen en stress.
Eigenlijk ben ik wel aan een echte vakantie toe maar dat zit er helaas niet in. Ik schreef in mijn vorige log immers al dat ik best een maand of 2 zou willen overslaan. Dan kom ik hopelijk weer in wat rustiger vaarwater. Mag de kalender a.u.b. een paar weken vooruit worden gezet??

Het EK voetbal zorgt intussen weer voor een reeks tv-avondjes.
Ik kijk over het algemeen weinig tv -periode rondom etenstijd niet meegerekend- en voetbal gaat meestal ook aan mij voorbij. Maar een EK of WK tournooi heeft toch wel wat.

Vorige week was er ook een interessante OR vergadering op het werk. Er gaat de komende tijd door diverse omstandigheden nogal het een en ander veranderen op de werkvloer. Als voorzitter van de OR werd ik daar vorige maand al door de directie van op de hoogte gesteld. En komende maand staan er weer 2 avonden gepland voor een herhalingscursus voor de BHV.
Eigenlijk zou ik om diverse redenen de klok best een paar maandjes vooruit willen zetten zodat ik de komende maanden over kon slaan. Maar helaas, we zullen geduldig de tijd uit moeten zitten. 

Dit is een jaar met een bijzonder tintje.
Dit kalenderjaar woon ik precies 12,5 jaar in mijn huidige woning. En 35 jaar in de gemeente waar ik nu woon.
Theater De Nobelaer viert dit jaar het 50 jarig bestaan. En mijn favoriete voetbalcluppie het 100 jarig jubileum. En zelf bereik ik vandaag de leeftijd van 40 jaar.   

Precies 40 jaar geleden werd ik op 2e pinksterdag geboren in de markiezenstad aan de Schelde Bergen op Zoom. Behalve een pinksterkind ben ik dus ook een zondagskind.
Ik ben nu zo’n beetje op de helft van mijn leven. Al voel ik mij nog lang geen 40. En een wijs iemand zei ooit eens: Life begins at 40.

Het jaar 1968 was een jaar waarin heel veel gebeurde. De moord op Martin Luther King bv. En twee maanden later de aanslag op Robert Kennedy die hem een dag later eveneens het leven zou kosten.
De Praagse lente, de eerste geslaagde maanvlucht door de Apollo 8, de opening van de Rotterdamse Metro, het in gebruik nemen van de IJ-tunnel, het verbieden van de anticonceptiepil door paus Paulus de 6e, de Tourzege van Jan Jansen, en uiteraard het legendarische wereldrecord verspringen van Bob Beamon (8.90 m) op de Olympische Spelen van Mexico-Stad. Het gebeurde allemaal in 1968.

1968 was een jaar met grote temperatuursschommelingen. In de ochtend van 23 januari werd in Dedemsvaart een temperatuur van -24 graden gemeten. Ondanks die strenge vorst wordt in De Bilt op 14 januari een temperatuur van +10 gemeten. Maar omdat het de nacht erop 17 graden vriest wordt er binnen 36 uur een temperatuursverschil van 27 graden bereikt. Ongekend voor ons landje. In april werd er in Venlo al een temperatuur van 32 graden gemeten.

Vandaag is het voor mij weer gewoon een werkdag. Verjaardagen worden bij ons zowieso niet erg uitbundig gevierd. Het leven gaat immers gewoon weer verder alsof er niets gebeurd is…

Dinsdag bezocht ik de theatershow van Hans Liberg in het Chassé. De show staat in het teken van zijn 25 jarig jubileum. Ook deze keer weer de gebruikelijke muzikale vondsten met vele bekende melodieën waarbij het publiek steeds weer op het verkeerde been wordt gezet. Daar is Liberg en meester in. Maar o.a. ook het verschil in het bespelen van een orgel op de katholieke, de protestanse en de moslimwijze om maar eens wat te noemen.

Deze week heb ik een nieuwe fiets in gebruik genomen om van het station naar het werk te komen. De oude bleek niet meer te repareren. Gelukkig mocht ik van de baas een nieuwe uitzoeken. En die nieuwe rijdt toch een stuk beter dan die oude…

Liefs uit Londen is niet bepaald mijn favoriete Bløf liedje. Toch lijkt het de laatste weken een geheel eigen betekenis te krijgen.

Een goede vriendin van mij is momenteel bezig met haar praktijkexamens voor account manager. Daarvoor reist ze behoorlijk wat landen af. Soms weet ik niet eens in welk land of welke tijdzone ze zich bevind.
Af en toe krijg ik een sms-je vanuit het Zwarte Woud of Wenen. Of een telefoontje uit Denemarken. Een souvenirtje uit New York.
Engeland, Dublin en Zweden zijn al aan het lijstje toegevoegd. Momenteel is ze net terug uit Hamburg en Barcelona. Een ingewikkeld bonuspuntensysteem bepaald wie waarheen mag. Soms hoor je pas vlak voor vertrek waar de reis heen gaat. Hoe meer bonuspunten des te mooier/interessanter is de lokatie waar je heen mag. Het reisschema is dus niet geheel bekend maar er wordt al gefluisterd over Canada, Bangkok, Indonesië, Australië en Katar.

Toch zijn het geen snoepreisjes. De eisen en de werkdruk zijn hoog. Als account manager krijg je ook behoorlijk wat verantwoordelijkheid op je schouders. Contacten met zakenmensen, directeuren, hotels en vliegmaatschappijen bv. Het aannemen en eventueel ook ontslaan van personeel. Toch twijfel ik er geen moment aan of ze gaat slagen.
Succes Jenna, ik weet dat je het kan…

Vrijdagmiddag vertrok ik met mijn broer richting Europoort voor onze mini city cruise.   
We waren ruimschoots op tijd voor het inschepen. Nadat we via de receptie op dek 8 ons geinstalleerd hadden in onze hut op dek 10 besloten we het schip, The Pride of York te verkennen.

The Pride of York is ruim 215 meter lang en 32 meter breed. Elk dek heeft een eigen kleur. Zo had dek 10 bv groene vloerbedekking. Dek 9 blauw en dek 8 rood. De onderste dekken waren voor vracht en auto’s. Op dek 8 bevonden zich behalve de receptie ook de geldwisselservice die 24 per dag open is, tax free chops met o.a. souvenirs, handige dingen voor op reis, speelgoed, boeken en de parfumerie. Maar ook het casino en de Sunset Show Lounge waar elke avond live music werd gespeeld. En het ala carte restaurant Maiflair Langan’s die behalve in het Londense West End alleen op de schepen van P&O Ferries is te vinden.

Op dek 9 bevonden zich de tax free shops met sterke drank en tabakswaren, het kinderparadijs met o.a. een ballenbak, 2 bioscopen, de stilteruimte, het Four Seasons zelfbedieningsrestaurant en de brasserie.
Dek 11 was alleen toegankelijk voor het personeel. Op het hoogste dek, dek 12, bevond zich de Skylounge waarin elke avond een pianist/zanger live music speelde op een vleugel. En uiteraard het zonnedek waar je lekker uit kon waaien. Jammer alleen dat de rust hier enigzins werd verstoord door achtergrond muziek.

Na een goede maaltijd genomen te hebben in het restaurant bezochten we het casino en de Sunset Show Lounge. De P&O huisband Jukebox bleek best goed te zijn en ze speelden allemaal bekende klassiekers die voor een groot publiek toegankelijk zijn. P&O heeft meerdere schepen, dus ook meerdere bands/artiesten in dienst. De voertaal aan boord was Engels en je kan er alleen met ponden betalen.
Zaterdagmorgen sloegen we het ontbijt over. We besloten later in York te lunchen. Om 8.00 uur English time lagen we afgemeerd in het King George dock in Kingston upon Hull. Al wordt deze stad meestal gewoon als Hull aangeduid.
Onze bus naar York stond al netjes op ons te wachten. We kregen ook een boekje mee met een stadsplattegrondje van York.
Op weg van Hull naar York reden we met de bus langs de rivier de Humber en onder de Humber bridge door. We passeerden ook diverse dorpjes met mooie landhuizen met fraaie natuursteen. Aardig detail: in één van deze dorpjes woont een nicht van mij maar we hadden helaas geen tijd voor een bezoekje. In de bus en later in de cafés in York vingen we soms wat op van de English FA Cupfinal die vandaag gespeeld werd. Onderweg in de bus hadden we een regenbuitje, maar in York was het weer perfect. Later hoorden we dat het deze zaterdag in Nederland veel slechter was.

In York werden we afgezet bij het station waar we aan het einde van de middag ook weer opgehaald zouden worden. York is een oud vestingstadje met een lange geschiedenis. De naam York is ontleend aan de Vikingnaam Jorvik. En het Amerikaanse New York is  weer ontleend aan York.
York is een stad met ongeveer 180.000 inwoners met o.a. een universiteit, een operagebouw, een dierentuin, een racetrack voor de paardensport en de grootste middeleeuwse/gotische kathedraal van Noord Europa die bekend staat om de mooie gebrandschilderde ramen: De York Minster.

York heeft een 30-tal musea en het oude centrum met de sfeervolle autovrije beklinkerde straatjes is ommuurd met een vestingwal met 4 mooie stadspoorten.
York is uitgeroepen tot European Tourism City of the Year.
Behalve de vele bezienswaardigheden bezit York ook een winkelcentrum: The Copper Gate met o.a het warenhuis Fenwick.

In York bezochten we het gratis toegankelijke spoorwegmuseum en het Vinkingmuseum Jorvik waar we met een tijdmachine terug in de tijd gingen naar het jaar 975. Leuke en enthousiaste presentatie van de gidsen.
Natuurlijk bezochten we ook de York Minster en dronken we thee met apple pie in één van de vele theehuizen in York. Je ziet ze werkelijk overal. En we dronken ook een Engels biertje in een echte Engelse pub.

We waren op tijd terug bij het station waar we nog een sandwich namen terwijl we op onze bus wachtten. Die bracht ons weer netjes terug naar het schip.

Na wat gegeten te hebben was het ‘s avonds weer goed toeven met een drankje in de zetels van de Sunset Show Lounge. Wederom met live music van Jukebox. De bingo lieten we aan ons voorbijgaan hoewel de hoofdprijs een P&O ticket naar Bilbao was.
Zondagmorgen liepen we Europoort weer binnen. Nadat de captain de Pride of York had afgemeerd konden we via de receptie en de loopbrug weer vaste voet op Nederlandse bodem zetten.
Tegen het middaguur waren we weer thuis. Moe, maar voldaan. York is een gezellig stadje waar veel te zien en te doen is. En we hadden een cruise gemaakt!
Al met al een zeer geslaagd weekendje.

Morgen nog een dag werken en dan is het tijd om de koffer te pakken.
Want ik had nog een Bronzen Pluim op de plank liggen ter gelegenheid van mijn 10 jarig jubileum op het werk.

Keuze genoeg uit allerlei activiteiten en reisjes. Een tochtje in een luchtballon leek me wel wat, maar dat is maar een uurtje. Londen, Berlijn of Barcelona dan?
Uiteindelijk is de keuze gevallen op een mini city cruise.

Vrijdag vertrek ik samen met mijn broer vanuit Europoort met P&O Ferries naar Hull. Vandaar worden we met de bus naar the European Tourism City of the year gebracht: York.